maandag 13 juli 2009

Reisverslag zaterdag 11 juli

De lange vanuit Frankfurt vlucht verliep vlot en iedereen heeft geslapen.

We landen op Shangai en mogen niet uitstappen, voorzorgsmaatregelen, want er heerst varkensgriep en er wordt streng gecontroleerd. Plots verschijnen er 4 in het wit geklede gedaantes en voorzien van maskers om iedereen te controleren.
De spelers vinden het hilarisch. Ieder passagier wordt met een lasertoestel de temperatuur genomen. Annelies zit een beetje met de schrik want ze voelt zich niet echt lekker. Maar gene paniek , iedereen is ok bevonden, geen griep aan boord.

Na diverse controles , er wordt niets aan het lot overgelaten,vinden we onze bagage netjes terug en ontmoeten we onze begeleidsters voor de volgende dagen in China.
Cindy en Nancy zijn 2 afgestudeerde studenten die “ vlot “ Engels spreken.

We vertrekken om 11.20u met de bus met airco want het is er stikheet. Nog even wat water gekocht en dan onderweg naar Shaoxing. Onze eerste kennismaking met de autowegen en het rijgedrag, een evenement op zich. Allerhande vrachtwagens in soms ietwat bedenkele staat rijden op een drievaksbaan netjes in het midden. Voorbijsteken doet men dan zowel langs links , rechts en ook via de pechstrook. Wij hebben een prima chauffeur die dit perfect beheerst en de cammioneurs desnoods al claxonerend op het juiste rijbaanvak zet.
Ook hier hebben ze péage stations.
Onderweg even een sanitaire stop voor Jens,alhoewel was het nog echt nodig? Alvast voor de anderen wel.
We stappen uit en komen gelijk in de sauna hitte. Het overvalt je ongelooflijk.
Voor de dames staan er franse toiletten op het menue en onze heren lachen zich een breuk als ze merken dat er open deur wordt gek….t. Zo kunnen de Chinezen gemakkelijker een met elkaar een praatje slaan.

Om 15u komen we aan in het Grand Hotel van Shaoxing.
Waaaaw wat is dat!
Een machtige inkomhal met prachtige marmeren vloer en volgens mij mooi geschilderd, en ik kan het weten he. Echte klasse.

Chinezen zijn uiterst vriendelijke mensen maar willen alles tegelijk. eten , inchecken en kamers bekijken. We laten ons niet stressen hoor. Effe alles op een rijtje zetten en eten is het belangrijkste. Kamers worden verdeeld en de bagage wordt door een belboy op juiste etage bezorgd, je moet alléé magniets zelf doen. Service meer dan voldoende.
De kamers vallen direct in ieders smaak, echte luxe. Maar dat verdienen onze Diamonds wel.
Tassen uitgepakt en na een lichte rustpauze vetrekken we richting sporthal.
Een kwartiertje rijden, meer zigzaggend en toeterend , weer een ervaring.
De sporthal is uiterst nieuw en van een universiteit. Indrukwekkend groot , bijna Lotto Arena.
Een kleinigheidje werkte nog niet , de airco. Op zich vinden de spelers het niet zo erg om in een zomers temperatuurtje te spelen. Wie weet wat staat er ons in Taiwan te wachten?
Water voldoende aanwezig om terug genoeg vocht op te doen, dus geen probleem.
Een lichte demonstratietraining die gefilmd word door de televisie. We laten onze beste kunsten zien, China geniet ervan.
Er worden afspraken gemaakt om een gezamelijke training te regelen met het Chinese team.
China heeft de Diamonds uitgenodigd om hun spelers één en ander bij te leren. Wij doen dit met plezier en voor ons een goede voorbereiding en om de jetlag te vermijden. Er is een tijdsverschil van 6 uur.
We worden vriendelijk begroet door Ikf baas Jan Fransoo en Graham Crafter. In deze sporthal worden het volgend WK gespeeld. Machtig goed.
Na even uitzweten terug naar het hotel om van de verdiende nachtrust te genieten.

André Mertens

Geen opmerkingen:

Een reactie posten