Wat verslagen van André

Verslag van de afgelopen dagen.

Na een rustdag genomen te hebben na de vlucht van China naar Taipei, hebben we een eerste trainingsdag gehad in de Main Hall. De sporthal voor korfbal.
De rustdag kwam enorm goed uit en kan iedereen wat gaan shoppen, dit is de laatste kans want daarna is er geen moment meer van rust.

Openingsceremonie van de World games.

s’Avonds waren we uitgenodigd op de openingsceremonie van de World Games.
We vertrokken met bussen vanaf de cateringshal. Met ontzettend veel bussen werden we opgehaald, ongeveer 3500 atleten en begeleiders moesten worden vervoerd, dit is geen sinecure.
Om 6 pm vertrokken we met de bus naar het stadion. Het had net nog flink geregend en daarom besloten we om het regenpak te dragen. Let wel de regen is hier warm water dat uit de hemel valt he. Wel een aangenaam gevoel maar dat maakt het zeer zwoel en zweten dat je dan doet… We namen voorzorgen en namen water mee om te drinken, onze Diamonds moeten fit blijven . Na een rit van +/- 40 min zijn we ter plaatse , aan een enorm groot en nieuw stadion. Magnifiek. In alfabetische rangschikking werden de landen opgesteld op een grote weide en ontmoeten we daar de andere atleten van de Belgische afvaardigingen met begeleiders. Niet ver van ons staan de Brazilianen die er best zin in hebben, zij starten te zingen en dansen. Je ziet dat ze het ritme in zich hebben. Leuke ervaring. Toch duurt het wel lang hoor en staan er toch al een hele tijd voordat we in één grote kolonne vertrekken. Eén lange sliert naar het enorm verlicht stadion waar het spectakel al aan de gang is. Wij kunnen er maar naar luisteren. Enfin we komen in de tunnel onder het stadion aan en moeten wachten en wachten en wachten. Van 19u tot 20.20u hebben we daar gestaan in een temperatuur die kan tellen. Twee van onze dames houden het voor bekeken en met de taxi naar hotel. Groot gelijk, maar dan mis je het spektakel. Geen water meer en enkel maar zweten. Eindelijk komt de Parade op gang en komen we op het enorme binnenplein. Dat kan je pas overvallen. Zo vele toeschouwers die naar ons komen kijken en ons met groot applaus onthalen. Je bent tegelijk groot en toch zo klein in dit stadion. Op grote schermen kunnen we het spektakel mee volgen.
Alle landen worden binnengeleid, soms is het ook wel al eens 1 atleet hoor per land.
Dan komt de delegatie van Taipei binnen. Ik kan ze niet tellen 150 of… Allen in een grijs mooi pak , klasse. Het stadion wordt gek .
Nog altijd een temperatuur van 29° en zweten… Niets is er voorzien. Spijtig. Hier en daar druipen atleten af omdat het te lang duurt en zij s morgens moeten presteren. We houden het toch vol. De vlaggen van de Games worden statisch binnen gebracht door vroegere atleten en notabelen, voor zover wij het kunnen volgen op het grote scherm. Mr Inglisch is één van de dragers , vd korfbal van Taipei he. Hij zit waarschijnlijk in het comité. Eens gehesen volgt er een optreden van 3 bekende plaatselijke zangeressen en zanger met een fantastische stem. Het valt me in Taipei op dat ze wel mooie muziek spelen , meer westers.
Ondertussen nog altijd 29° en toch blijven we volhouden. Zijn al gaan zitten en op den duur plat gaan liggen op de grond.
En dan de apotheose , het vuurwerk. We zijn in België al wat gewoon hoor . Een aantal fluitende vuurwerk waves razen door het dak van het stadion. EEEnorm. Ze maken er een feestvuurwerk van. We spreken intussen van 22u en zijn wel moe van het rechtstaan, een frisse pint zou ik wel lusten. Eindelijk, want zo denk je op den duur, worden we terug in rijen opgesteld om met de bussen naar het hotel te rijden. Meer dan zeventig komen er aan te pas, wij hebben nr 60. Kun je denken hoe lang het duurt voor je weg bent.
Op de weg naar de bussen staan er overal Taipeiers die je graag met hen op de foto willen. Ze zijn enorm enthousiast en begroeten ons hartelijk. Davor, David, Jens , Jeffrey en ons Annick ontsnappen niet aan de fotogekte. Maar ze doen dit graag hoor en genieten ervan om met hen op de foto te komen. Je kan er enkele op de site bekijken. Na weer een lange tijd zitten we om 23u samen met de Engelse korfballers op de bus naar het hotel . We zijn dan maar effe een fris Tais pintje gaan pakken in de buurt van het hotel. ( niet het team he) Het vochtpeil moet in orde zijn he. Daarna moe meer een enorme ervaring rijker gaan slapen.

Vrijdag 17 juli , onze eerste speeldag.

We laten het team een beetje langer slapen en tegen de middag een lichte training in de sporthal. Het is zoals altijd dat je enorm veel tijd verliest om met de bus van en naar het hotel naar de sporthal, catering enzo te rijden. Soms houden ze zich niet aan het schema en zijn te vroeg we of zijn we net even te laat . We worden wel stilaan de temperatuur gewoon, lekker warm en soms een saunagevoel.
Namiddag de eerste wedstrijd tegen Engeland een vlotte partij doe we met mooi korfbal uitspelen. De uitslag spreekt voor zichzelf, 25 – 13.
We staan scherp hoor, dit is een sterk team dat ervoor gaat en supergemotiveerd is. Het BOIC heeft genoten van de wedstrijd en komen morgen zeker kijken.
Goed schouderklopje die aandacht.
Na douche en avondmaal terug naar de hal om Taipei te zien spelen.
Portugal mist in het begin teveel open kansen en hadden met 4 goals kunnen voorstaan als ze afwerken. Maar dat doen ze niet , maar geven zich niet snel gewonnen . Houden lang de kloof klein tot op 2 goals, maar dan komt de shotmachiene van Taipei opgang . Taipei wint verdiend en Portugal liet een mooie indruk achter.
Coach Eddy en Chris hebben het bekeken en de strategie is bepaald. Morgen de dvd bekijken en dat zal uitsluitsel geven.

Zaterdag 18 juli,
Nu kunnen we weerwraak nemen.
Spelers mogen wat uitslapen en rustig ontbijten. Je voelt dat ze er zin hebben, en geloven in zichzelf. Je moet er mee omgaan om te weten hoe graag ze willen spelen. Een prachtgroep die in elkaar gegoten is . ACA heeft ze mee op een hoger peil gebracht en voelen ze. Je ziet het aan de body’s, in good shape. Een grapje kan er altijd af.
Na een training in de sporthal vlug naar de catering en terug naar hotel. Een gevulde uurschema volgt , geen tijd verliezen is de boodschap. Namiddag een briefing met dvd en de strategie is juist gebleken. Nog enkel uitvoeren. Een snack, want we spelen om 19.15u .
Vertrekken naar de sporthal en je voelt hoe ze zich aan’t opladen zijn. Gezichten worden strakker . Hun lichaam spreekt maar één taal . WINNEN.

En dat hebben ze dan ook gedaan. Ze pakken Taipei direct op hun weke plekken en werken sterk af. Ze zijn steeds baas op het veld, winnen duels, prikken binnen . Het kan niet op. Invallers prikken er ook nog op los en de buit is binnen. GEWONNEN!!!!!!
16 – 30 het spreekt voor zich zelf.
Spelers en coachen krijgen felicitaties van dhr Fransoo , dhr Inglish en menig official, ook vanuit het thuisfront komen smskes binnen.
We hebben laten merken dat we er zijn en dat met de Diamonds rekening moet gehouden worden. Liters zweten doe je niet zomaar. Morgen Portugal, we gaan ze niet onderschatten.