Diamonds - Portugal 26-18

De Diamonds spelen vandaag met
aanval : Ann , Britt , David , Jeffrey
verdediging : Veronique , Sara , Mitch en Jens




Vrij snel wordt duidelijk dat de Diamonds geen problemen zullen hebben met dit Portugal. 2 maal Jeffrey - 2 maal Mitch en 4-0 na 5 minuten. De ganse eerste helft blijven beide heren bij schot , ze scoren er elk nog 3 en we gaan rusten met een 13-5 stand. Bij de rust wordt Mitch vervangen door Davor en komt Annelies in de plaats van Veronique.
David en Jens nemen nu de schutters rollen over, maar de Portugezen werken ook beter af. We lopen nog uit tot 19-8, en nadien scoren de de Portugezen iets meer dan onze Diamonds. Op Sara na heeft iedereen gescoord. Eindstand 26-18.

We spelen de kruisfinales tegen Rusland morgen om 11u25.




Davor kwam Mitch vervangen




David ook goed voor 5 doelpunten



Jeffrey topscorer van de dag

Van onze tolk Ben

Dichtbij, vanop afstand.

Vorig jaar, na de aankomst op het vliegveld van Kaochiung, zag ik een vermoeide groep de hitte in strompelen. Het geweeklaag was niet uit de lucht. Ofwel was het te warm, te vochtig, te droog, te zwaar, te laat, te vroeg …
Dit jaar kwam er een groep aan met de houding van: “We hebben het allemaal al wel eens gezien, er kan ons niks gebeuren en laat ons eraan beginnen.”
Wel, tot hiertoe zijn ze er op de juiste manier aan begonnen. Geen verdere kommentaar dus. Spijtig voor mijn Taiwanese vrienden, die ongeveer een halve eerste helft min of meer mee konden spelen.

Door omstandigheden ben ik hier terecht gekomen als “Media”. Volgens de organizatie behoor ik dus niet tot een ploeg. Er is een knappe kamer met ontbijt, een hoop info (veelal in het Chinees) en buiten een berg aan snacks, niks te eten.

Over de kamer kan ik kort zijn. Veel beter dan vorig jaar, in hetzelfde hotel, maar niet echt nodig. Een proper bed en een propere wc en douche is eigenlijk al wat ik nodig heb. En een internetaansluiting natuurlijk.

De info is een ander verhaal, van in den beginne al.
Je kon proberen wat je wilde, inkomkaarten waren niet te verkrijgen. In de verkooppunten kreeg je steevast te horen dat jou wedstrijd uitverkocht was, spijtig maar helaas. Het systeem on line liet niet toe een “aantal” in te voeren, maar zonder ingevoerd aantal benodigde kaarten, kon je ook niet verder ... Een telefoontje naar de organizatie gaf als info dat er nog tikets genoeg waren voor elk evenement, zeker voor het specifieke dat ik vroeg, en dat ik zonder problemen in de convienience store of on line terecht kon. Graag tot uw dienst en tot ziens.
Onnodig te zeggen dat er overal veel lege zitjes zijn.
Nu, tijdens de spelen, krijg ik – als pers – te pas en te onpas pc-mailtjes en berichtjes op mijn gsm.
Uitnodigingen voor persconferenties, huldigingen en vragenuurtjes. Gelieve wel op tijd te zijn, 90 minuten op voorhand en gelieve geen vragen te stellen, een infobrochure wordt uigereikt. En, ja, in het Chinees. De Duitse (echte) journalist, naast mij gisteren, had daar wat probleempjes mee, temeer omdat de Engelse, gesproken versie, soms nog meer onverstaanbaar is dan de Chinese. Ach, volgende keer beter en tot ziens.

Een vriend van mij beweert dat hij als journalist een vreselijk ongezond leven heeft. Ik geloof hem nu. Als oorlogscorrespondent loop je het risico op loodvergiftiging, als sportverslaggever eet je jezelf te pletter aan dezelfde smakelijk ogende dingen, die steeds naar papier of oud karton smaken. Die ene keer, als er wat hoger geplaatst volk rondloopt, uitgezonderd.

Het kan zijn dat ik het verkeerd bekijk. Ik ben maar een paar keer uit nieuwsgierigheid even gaan rondneuzen. Het is mijn wereldje niet, toch zeker hier niet.

Och ja, bijna vergeten.
Je hoort niet bij een ploeg. Je wordt apart gehouden van de spelers.
In mijn geval is dat knap vervelend maar eigenlijk kan er best mee akkoord gaan. Die mensen hebben hun rust nodig en zij hoeven tijdens de trainingen ook niet uit hun concentratie gebracht te worden door nieuwtjesjagers en je frietjes smaken ook zoveel beter als je geen vraag- en antwoordspelletjes moet spelen.
Het is dus wat behelpen. De planning wat in het oog houden en voor de rest zorgen dat je gsm bijgeladen is. Het valt allemaal best mee. De ploeg doet het op het eerste zicht goed en ze hebben enkel nood aan wat kleingheden. Spijtig voor mij, ik heb rustige dagen maar voor het team hoop ik dat het zo blijft.

Misschien nog wat vroeg maar zou Nederland wel sterk genoeg zijn voor ons?

Groetjes

Ben.

Kaochiung, 19/07/09

World Games dag 2

Ging vandaag al onze belangstelling uit naar de wedstrijd van onze Diamonds, er werden ook nog 3 andere matchen gespeeld.

In de opener van de dag nam Rusland het op tegen Australië. De Russen leken goed hersteld van de opdoffer tegen Nederland en wonnen vrij makkelijk met 18-12.

De tweede wedstrijd tussen Groot-Brittannië en Portugal werd geleid door onze Dirk Van Heertum. Portugal startte sterk en nam een 3-6 voorsprong. De Britten lieten echter niet begaan een kwamen aan de rust zelfs 7-6 voor. Na de pauze namen de Portugese dames het voortouw en zij zorgden met hun 9 doelpunten voor een 11-15 zege .

Nederland steekt mijlen boven de tegenstand uit. Zonder Roseboom waren het nu Kuipers (7) en Bakker (8) die aan het kanon stonden. Slachtoffer van dienst was Tsjechië dat na een 20-8 ruststand met 34-10 naar huis werd gestuurd.

Wat verslagen van André

Verslag van de afgelopen dagen.

Na een rustdag genomen te hebben na de vlucht van China naar Taipei, hebben we een eerste trainingsdag gehad in de Main Hall. De sporthal voor korfbal.
De rustdag kwam enorm goed uit en kan iedereen wat gaan shoppen, dit is de laatste kans want daarna is er geen moment meer van rust.

Openingsceremonie van de World games.

s’Avonds waren we uitgenodigd op de openingsceremonie van de World Games.
We vertrokken met bussen vanaf de cateringshal. Met ontzettend veel bussen werden we opgehaald, ongeveer 3500 atleten en begeleiders moesten worden vervoerd, dit is geen sinecure.
Om 6 pm vertrokken we met de bus naar het stadion. Het had net nog flink geregend en daarom besloten we om het regenpak te dragen. Let wel de regen is hier warm water dat uit de hemel valt he. Wel een aangenaam gevoel maar dat maakt het zeer zwoel en zweten dat je dan doet… We namen voorzorgen en namen water mee om te drinken, onze Diamonds moeten fit blijven . Na een rit van +/- 40 min zijn we ter plaatse , aan een enorm groot en nieuw stadion. Magnifiek. In alfabetische rangschikking werden de landen opgesteld op een grote weide en ontmoeten we daar de andere atleten van de Belgische afvaardigingen met begeleiders. Niet ver van ons staan de Brazilianen die er best zin in hebben, zij starten te zingen en dansen. Je ziet dat ze het ritme in zich hebben. Leuke ervaring. Toch duurt het wel lang hoor en staan er toch al een hele tijd voordat we in één grote kolonne vertrekken. Eén lange sliert naar het enorm verlicht stadion waar het spectakel al aan de gang is. Wij kunnen er maar naar luisteren. Enfin we komen in de tunnel onder het stadion aan en moeten wachten en wachten en wachten. Van 19u tot 20.20u hebben we daar gestaan in een temperatuur die kan tellen. Twee van onze dames houden het voor bekeken en met de taxi naar hotel. Groot gelijk, maar dan mis je het spektakel. Geen water meer en enkel maar zweten. Eindelijk komt de Parade op gang en komen we op het enorme binnenplein. Dat kan je pas overvallen. Zo vele toeschouwers die naar ons komen kijken en ons met groot applaus onthalen. Je bent tegelijk groot en toch zo klein in dit stadion. Op grote schermen kunnen we het spektakel mee volgen.
Alle landen worden binnengeleid, soms is het ook wel al eens 1 atleet hoor per land.
Dan komt de delegatie van Taipei binnen. Ik kan ze niet tellen 150 of… Allen in een grijs mooi pak , klasse. Het stadion wordt gek .
Nog altijd een temperatuur van 29° en zweten… Niets is er voorzien. Spijtig. Hier en daar druipen atleten af omdat het te lang duurt en zij s morgens moeten presteren. We houden het toch vol. De vlaggen van de Games worden statisch binnen gebracht door vroegere atleten en notabelen, voor zover wij het kunnen volgen op het grote scherm. Mr Inglisch is één van de dragers , vd korfbal van Taipei he. Hij zit waarschijnlijk in het comité. Eens gehesen volgt er een optreden van 3 bekende plaatselijke zangeressen en zanger met een fantastische stem. Het valt me in Taipei op dat ze wel mooie muziek spelen , meer westers.
Ondertussen nog altijd 29° en toch blijven we volhouden. Zijn al gaan zitten en op den duur plat gaan liggen op de grond.
En dan de apotheose , het vuurwerk. We zijn in België al wat gewoon hoor . Een aantal fluitende vuurwerk waves razen door het dak van het stadion. EEEnorm. Ze maken er een feestvuurwerk van. We spreken intussen van 22u en zijn wel moe van het rechtstaan, een frisse pint zou ik wel lusten. Eindelijk, want zo denk je op den duur, worden we terug in rijen opgesteld om met de bussen naar het hotel te rijden. Meer dan zeventig komen er aan te pas, wij hebben nr 60. Kun je denken hoe lang het duurt voor je weg bent.
Op de weg naar de bussen staan er overal Taipeiers die je graag met hen op de foto willen. Ze zijn enorm enthousiast en begroeten ons hartelijk. Davor, David, Jens , Jeffrey en ons Annick ontsnappen niet aan de fotogekte. Maar ze doen dit graag hoor en genieten ervan om met hen op de foto te komen. Je kan er enkele op de site bekijken. Na weer een lange tijd zitten we om 23u samen met de Engelse korfballers op de bus naar het hotel . We zijn dan maar effe een fris Tais pintje gaan pakken in de buurt van het hotel. ( niet het team he) Het vochtpeil moet in orde zijn he. Daarna moe meer een enorme ervaring rijker gaan slapen.

Vrijdag 17 juli , onze eerste speeldag.

We laten het team een beetje langer slapen en tegen de middag een lichte training in de sporthal. Het is zoals altijd dat je enorm veel tijd verliest om met de bus van en naar het hotel naar de sporthal, catering enzo te rijden. Soms houden ze zich niet aan het schema en zijn te vroeg we of zijn we net even te laat . We worden wel stilaan de temperatuur gewoon, lekker warm en soms een saunagevoel.
Namiddag de eerste wedstrijd tegen Engeland een vlotte partij doe we met mooi korfbal uitspelen. De uitslag spreekt voor zichzelf, 25 – 13.
We staan scherp hoor, dit is een sterk team dat ervoor gaat en supergemotiveerd is. Het BOIC heeft genoten van de wedstrijd en komen morgen zeker kijken.
Goed schouderklopje die aandacht.
Na douche en avondmaal terug naar de hal om Taipei te zien spelen.
Portugal mist in het begin teveel open kansen en hadden met 4 goals kunnen voorstaan als ze afwerken. Maar dat doen ze niet , maar geven zich niet snel gewonnen . Houden lang de kloof klein tot op 2 goals, maar dan komt de shotmachiene van Taipei opgang . Taipei wint verdiend en Portugal liet een mooie indruk achter.
Coach Eddy en Chris hebben het bekeken en de strategie is bepaald. Morgen de dvd bekijken en dat zal uitsluitsel geven.

Zaterdag 18 juli,
Nu kunnen we weerwraak nemen.
Spelers mogen wat uitslapen en rustig ontbijten. Je voelt dat ze er zin hebben, en geloven in zichzelf. Je moet er mee omgaan om te weten hoe graag ze willen spelen. Een prachtgroep die in elkaar gegoten is . ACA heeft ze mee op een hoger peil gebracht en voelen ze. Je ziet het aan de body’s, in good shape. Een grapje kan er altijd af.
Na een training in de sporthal vlug naar de catering en terug naar hotel. Een gevulde uurschema volgt , geen tijd verliezen is de boodschap. Namiddag een briefing met dvd en de strategie is juist gebleken. Nog enkel uitvoeren. Een snack, want we spelen om 19.15u .
Vertrekken naar de sporthal en je voelt hoe ze zich aan’t opladen zijn. Gezichten worden strakker . Hun lichaam spreekt maar één taal . WINNEN.

En dat hebben ze dan ook gedaan. Ze pakken Taipei direct op hun weke plekken en werken sterk af. Ze zijn steeds baas op het veld, winnen duels, prikken binnen . Het kan niet op. Invallers prikken er ook nog op los en de buit is binnen. GEWONNEN!!!!!!
16 – 30 het spreekt voor zich zelf.
Spelers en coachen krijgen felicitaties van dhr Fransoo , dhr Inglish en menig official, ook vanuit het thuisfront komen smskes binnen.
We hebben laten merken dat we er zijn en dat met de Diamonds rekening moet gehouden worden. Liters zweten doe je niet zomaar. Morgen Portugal, we gaan ze niet onderschatten.

Taipei - België 16-30

Onze Diamonds starten de wedstrijd in volgende opstelling :




aanval : Patty, Annick , Bart , Dennis
verdediging : Annelies , Veronique , Mitch , Davor

scheidsrechter is Jorge Alves

Taipei komt na 3 minuten 1-0 voor , maar de Diamonds reageren direct via Annick. We komen op 1-2 via Mitch. Na 10 minuten is het 2-6. Nog eens Annick , Mitch en Bart en Annelies zorgen voor deze kloof.

Halfweg de eerste helft is de stand 5-8.
Taipei komt nog tot 6-8 terug , maar de 6-9 van Davor snijdt ze de adem af. Via nog 2 keer Mitch en Annick gaan we de rust in met een 9-14 voorsprong.

Na de rust blijven de Diamonds stevig doorgaan. Ook de andere spelers beginnen nu te scoren. Halfweg de tweede helft leiden we met 11-19.

Met nog 8 minuten te gaan komen Ann, Sara, Jens en Jeffrey in de plaats van Annick , Veronique , Mitch en Dennis.

De buit is binnen - 13-27 met nog 4 minuten te gaan.

Ook de invallers pikken nog een goaltje mee. Zo scoren Jeffrey , Jens en Ann nog. De Taipeiers hadden zeker meer verwacht dan een 16-30 nederlaag.

Morgen Portugal en dan de halve finales



Mitch topscorer met 7 doelpunten.

Nog enkele foto's

Danielle Ruts stuurde ons nog een aantal sfeerbeelden van op de World Games en de openingsceremonie.




Davor heeft er een aantal supporters bij.



De Belgische officials bij de openingsceremonie.

Openingceremonie was "graaf"

Zopas een "internet" gesprekje gehad met Jens Van Hoof vanuit Kaoshiung. Onze korfballers waren allemaal onder de indruk van de openingsceremonie waaraan ze deze keer wel konden deelnemen. Verder is de sfeer in de groep opperbest, buiten trainen , spelen , eten en rusten rest er niet veel tijd om iets anders te doen. Morgen zal het team er alles aan doen om voorbij Taipei en naar de finale te geraken.